เหตุที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้นาน

 

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับ ณ ป่าไผ่ ใกล้เมืองมิถิลา ลำดับนั้น ท่านพระกิมพิละ

เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาค นั่ง ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ! อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมไม่ตั้งอยู่ยั่งยืน

หลังจากพระตถาคตเจ้าปรินิพพานแล้วพระเจ้าข้า

ดูก่อนกิมพิละ!  เมื่อตถาคตปรินิพพานแล้ว...

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ ไม่เคารพ ไม่ยำเกรงในพระศาสดา

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ ไม่เคารพ ไม่ยำเกรงในพระธรรม

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ ไม่เคารพ ไม่ยำเกรงในสงฆ์(ภิกษุ-ภิกษุณีสงฆ์) 

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ ไม่เคารพ ไม่ยำเกรงในสิกขา (การศึกษาทั้งปฏิบัติและปริยัติ)

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ไม่เคารพ ไม่ยำเกรงต่อกันและกัน ไม่ต้อนรับไม่เอื้อเฟื้อต่อกันและกัน

เหล่านี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมไม่ตั้งอยู่ได้นานหลังจากพระตถาคตเจ้าปรินิพพานแล้ว

พระกิมพิละกราบทูลถามต่อไปว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ!  แล้วก็อะไรเล่าเป็นเหตุเป็นปัจจัย

ที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้นานในเมื่อพระตถาคตเจ้าปรินิพพานแล้ว 

ดูก่อนกิมพิละ! เมื่อตถาคตปรินิพพานแล้ว...

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้  มีความเคารพ  ยำเกรงในพระศาสดา

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงในพระธรรม

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงในสงฆ์(ภิกษุ-ภิกษุณีสงฆ์) 

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงในสิกขา (การศึกษาทั้งปฏิบัติและปริยัติ)

ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ในธรรมวินัยนี้ มีความเคารพ ยำเกรงต่อกันและกัน ต้อนรับ เอื้อเฟื้อต่อกันและกัน

เหล่านี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรมตั้งอยู่ได้นานหลังจากพระตถาคตเจ้า
ปรินิพพานแล้ว
                                                                
ปัญจกนิบาต อังคุตตรนิกาย  เล่ม22